Edhe pse ende nuk ka një manual të vetëm evropian për masat e karantinës, BE-ja ka ndërmarrë hapa për t’u përgatitur më mirë në të ardhmen sesa ishte gjashtë vjet më parë. A do të jetë e mjaftueshme kjo?
Ekspertët deri më tani kanë hedhur poshtë arsyet për panik lidhur me hantavirusin, por vdekjet e shkaktuara nga varianti agresiv i Andeve në anijen turistike MV Hondius po ngrenë shqetësime.
Edhe pse Qendra Evropiane për Parandalimin dhe Kontrollin e Sëmundjeve (ECDC) e ka klasifikuar rrezikun si “shumë të ulët”, Këshilli i Bashkimit Evropian javën e kaluar aktivizoi mekanizmin e tij të reagimit ndaj krizave në modalitetin e ndarjes së informacionit për të monitoruar në mënyrë aktive shpërthimin.
Megjithatë, kjo nuk është e vetmja masë që BE-ja mund të përdorë: ajo ka më shumë mjete për t’u përballur me shpërthimin në rast të një përshkallëzimi serioz.
Po për masat e karantinës dhe distancimit për shkak të hantavirusit?
Por ka një paralajmërim të rëndësishëm: kur bëhet fjalë për masat e karantinës dhe parandalimit, nuk ka një protokoll të unifikuar apo një manual evropian.
Një përgjigje kaq e fragmentuar mund të kishte qenë problem pas shpërthimit të fundit të hantavirusit, por deri më tani, përgjigja ndërkombëtare ndaj virusit duket se ka qenë më e koordinuar.
Gjermania, Italia, Spanja, Mbretëria e Bashkuar dhe vende të tjera evropiane që merren me raste të hantavirusit, në fakt, po reagojnë shumë ngjashëm, duke përdorur udhëzimet e Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH) .
Protokollet përfshijnë një karantinë gjashtë-javore për kontaktet me rrezik të lartë, testimin PCR, monitorim të rreptë, lëvizje të kufizuar dhe distancim të sigurt nga një metra e gjysmë deri në dy.
Normalisht, karantina mund të respektohet në shtëpi, por vende si Mbretëria e Bashkuar dhe Franca kërkojnë që pacientët të kalojnë të paktën një pjesë të saj në spital.
Në të parën, njerëzit duhet të qëndrojnë në karantinë spitalore për të paktën 72 orë, ndërsa Franca i detyron pacientët të kalojnë të gjithë karantinën atje. Megjithatë, autoritetet franceze thonë se izolimi mund të përfundojë herët pas 14 ditëve të para, varësisht nga simptomat.
Ndryshe nga Mbretëria e Bashkuar dhe Franca, autoritetet shëndetësore të SHBA-së rekomandojnë një “periudhë monitorimi prej 42 ditësh” për kontaktet me rrezik të lartë (edhe asimptomatikë), të cilat, megjithatë, mund të vërehen në shtëpi.
“Vendimet në lidhje me vendin ku duhet të banojnë këta individë (…) duhet të bazohen në aksesin në kujdesin shëndetësor, mjedisin shtëpiak, sëmundjet bashkëshoqëruese, aftësinë për t’iu përmbajtur udhëzimeve të shëndetit publik dhe aftësinë për të kryer detyra thelbësore të përditshme”.
Vende të tjera jo-evropiane, si Australia dhe Kanadaja, po zgjedhin në vend të kësaj një karantinë më të shkurtër tre-javore.
Cilat janë protokollet anti-pandemike të BE-së?
Pas pandemisë COVID-19, BE-ja hartoi protokolle për të përmirësuar shpejtësinë, koordinimin dhe reagimin ndaj kërcënimeve ndërkufitare shëndetësore, për të shmangur kaosin e shkaktuar nga rregulloret dhe raportimet e ndryshme, si dhe mosmarrëveshjet mbi miratimin dhe shpërndarjen e vaksinave në të gjithë bllokun.
Nëse në BE shfaqet një kërcënim i ri shëndetësor, dy rregullore janë tani veçanërisht të rëndësishme.
E para është Rregullorja 2022/2371 . Dispozita kryesore e saj kërkon që vendet të njoftojnë njëra-tjetrën sa më shpejt të jetë e mundur, brenda 24 orëve, përmes Sistemit të Paralajmërimit dhe Reagimit të Hershëm.
Një kërcënim konsiderohet mjaftueshëm serioz për të shkaktuar alarmin nëse është i pazakontë ose i papritur për vendin dhe kohën e caktuar, shkakton vdekshmëri të konsiderueshme, rritet me shpejtësi në shkallë ose prek më shumë se një vend dhe tejkalon kapacitetin kombëtar të reagimit.
Protokolli i saj binjak, 2022/2372 , ka më shumë të bëjë me kontrollin dhe koordinimin, duke përcaktuar procedurat për miratimin e përbashkët dhe grumbullimin e vaksinave dhe ilaçeve, e cila ishte një nga çështjet më të diskutueshme gjatë pandemisë së fundit.
Rregullorja e parë mund të aktivizohet nga Komisioni Evropian bazuar në rekomandimet e ECDC-së ose Agjencisë Evropiane të Barnave, ndërsa Këshilli i Bashkimit Evropian mund të lançojë të dytën.
Për më tepër, shtetet anëtare të BE-së mund të përdorin Mekanizmin Evropian të Mbrojtjes Civile, i cili përqendrohet në mbështetjen për ekipet e reagimit dhe pajisjet.
Spanja kohët e fundit lançoi mekanizmin për hantavirusin . Ai përfshin gjithashtu 10 shtete jo-anëtare të BE-së: Shqipëria, Bosnja dhe Hercegovina, Islanda, Moldavia, Mali i Zi, Maqedonia e Veriut, Norvegjia, Serbia, Turqia dhe Ukraina.
The post Sa e përgatitur është Evropa për kërcënime të reja shëndetësore? appeared first on Euronews Albania.
